Açıklama

“Deniz Efil, kaleme aldığı kısa hikâyelerde, melankoli ve umudu adeta yağmur ve toprak gibi birbirine örmeyi başarmış. Okurken, Mezopotamya’nın zengin aroması yükseliyor. Kurguladığı dünyaların içinde bir sinema filminde gezercesine maceraya çıkıyor, uzak diyarları görmüş oluyor, ruhunuzu yıkamış oluyorsunuz. İnce gözlemleri sayesinde sokağa, hayata, kendinize farklı bir perdeden bakabilirsiniz.”

Pelin BATU

“Deniz Efil, Eksik Şarkı’yla edebiyatımıza “Merhaba,” diyor. Duyarlı, içten, sahici tavrıyla okurunu kurduğu dünyaların içinde yaşatıyor. Sinematografik anlatımı öylesine etkileyici ki, öykülerde ilerlerken sözcüklerden yapılmış resimler beliriveriyor karşınızda. Dili bir besteci gibi kavrıyor. Hikâyesinin özündeki seslerin ahengini, cümlelerinin iç ritmiyle duyuruyor bize. Dilin farklı düzeylerde anlam yaratan olanaklarını incelikle işleyen Efil, bu ilk kitabında okurunu hayatın eşsiz müziğini hissetmeye çağırıyor.”

Fadime USLU

Treni bir şehir gibi düşünürsek, her vagon ayrı bir mahalleydi sanki. Her vagonun kendine has bir kokusu, bambaşka insan hikâyeleri vardı. Daha tren kalkmadan uyuyanlar, hala gelmemiş olanların boşlukları, telefonu ile yakınlarına her dakika rapor verenler, geometriyi ve fizik kurallarını hiçe sayarak kocaman valizlerini küçücük üst bölmelere yerleştirmeye çalışanlar. Onların arasından hikâyelerine değmeden ve sessizce geçmeye çalıştım. Tren hareket edince hafif sallandığımı hissederek devam ettim.