Açıklama
Metin kitap okuyan kadınları, özellikle yaşını başını almış kadınları hep garipserdi. Bu yaşta ne işine yarayacak ki? Ama neyse, abla dediği bu kadın da onun iştahını fark etmişti ve tabağını çokça dolduruyordu ya, bu yeterdi. Dalış teknelerinde hep aynı şeyler pişer. Tavuk sotenin yanında bir gün makarna, bir gün pilav mutlaka olur.
Sıcaktan herkesin bunaldığı, dalmayıp teknede kalanların ise tente altlarındaki gölgelik yerleri doldurduğu bir öğle sonrasında Metin küçük mutfağa girdi. Kadıncağız elinde gene bir kitap köşeye koyduğu plastik sandalyesinde okuyordu. İş bitmiş, mutfak toplanmıştı.
“Abla ya” dedi Metin. “Sen de hep okuyosun, hiç dışarı çıkmıyosun.”
Sevil Günay VAROL, yıllardır yazdığı hikayelerden oluşan ilk kitabını öykü sevenlere emanet ediyor.
